O Bundeswehrze



Bundeswehr, to nazwa ogólna wojsk Niemiec. Właściwa nazwa niem. die Bundeswehr - "związkowe siły obronne" albo "związkowe siły zbrojne". Prócz armii lądowej obejmuje Luftwaffe - lotnictwo wojskowe RFN oraz marynarkę wojenną - Bundesmarine. Za datę utworzenia Bundeswehry uznaje się 5 maja 1955.
Bundeswehra wchodzi w skład sił zbrojnych NATO, uczestniczy więc w NATO-wskich akcjach (np. IFOR, SFOR, potem EUFOR w Bośni-Hercegowinie, KFOR w Kosowie i in.), a także w akcjach humanitarnych ONZ (np. UNOSOM w Somalii).
Szkolenie sił zbrojnych Bundeswehry opiera się na zasadzie obowiązkowego poboru. W szczytowym okresie zimnej wojny jej liczebność sięgała blisko pół miliona żołnierzy i oficerów, natomiast na koniec grudnia 2004 już tylko ok. 250 tys.

Po zjednoczeniu Niemiec Bundeswehra wchłonęła ok. 20 tys. żołnierzy armii NRD oraz cały jej sprzęt. Część tego sprzętu jako przestarzały wkrótce zniszczono, część odsprzedano lub oddano bezpłatnie innym armiom (np. czołgi - Turcji, ostatnich pięć MiGów-29 - Polsce).

Bundeswehra składa się z trzech rodzajów sił zbrojnych:

1.Heer (wojska lądowe)
2.Marine (Marynarka wojenna)
3.Luftwaffe (Lotnictwo wojskowe)

Historia

Po zjednoczeniu Niemiec Bundeswehra wchłonęła ok. 20 tys. żołnierzy armii NRD oraz cały jej sprzęt. Część tego sprzętu jako przestarzały wkrótce zniszczono, część odsprzedano lub oddano bezpłatnie innym armiom (np. czołgi - Turcji, helikoptery Mi-24 i ostatnich 22 MiG-ów-29 - Polsce).
Łączna liczba żołnierzy – ok. 308,4 tys. (2000); zasadnicza służba wojsk. we wszystkich rodzajach wojsk trwa 9 mies.; siły lądowe liczą 211,8 tys. żołnierzy, marynarka – 26 tys., lotnictwo – 70,5 tys.; od 1955 czł. NATO; po zjednoczeniu Niemiec (1990) rozpoczął się proces włączania Nar. Armii Lud. NRD (wraz z jej uzbrojeniem) do Bundeswehry; podpisany 1990 w Moskwie układ między Niemcami a ZSRR o ostatecznej regulacji, zw. układem „2+4”, określił stan sił zbrojnych zjednoczonych Niemiec na poziomie 370 tys. (łącznie siły lądowe, mor. i powietrzne) i zobowiązał ZSRR do wycofania swoich wojsk z terenu Niemiec do końca 1994; Niemcy są sygnatariuszem układu w sprawie konwencjonalnych sił zbrojnych z 1990 i układu o liczbie żołnierzy z 1992, zgodnie z którymi liczebność wojsk będzie wynosić 350 tys. żołnierzy; Niemcy będą mogły posiadać: 4166 czołgów bojowych, 3446 bojowych wozów opancerzonych, 2707 jednostek artylerii o kalibrze powyżej 100 mm, 900 samolotów bojowych, 306 helikopterów uderzeniowych. W realizowanej od 1992 reformie, p.n. Bundeswehra 2000, siły zbrojne Niemiec będą się składać z 2 kategorii: większej części przeznaczonej do obrony terytorium Niemiec i obszaru NATO oraz mniejszej – maksymalnie mobilnych i utrzymujących stałą gotowość bojową sił szybkiego reagowania (7 brygad lądowych, część sił powietrznych i mor.). Budżet wojsk. wynosi 1,5% PKB (2003). W skład wyposażenia wchodzą np. uznane za jedne z najlepszych na świecie czołgi Leopard 2A6.
Po wojnie w NRD i RFN utworzono nowe siły powietrzne (Luftwaffe). Ich rozwój był głównie podporządkowany zimnej wojnie. Zachodnie siły powietrzne zostały powołane do życia w roku 1950. Niemcy z obu stron muru wykorzystywali samoloty zaprojektowane przez obie strony zimnej wojny. Jedyną zbrojną akcją Luftwaffe po wojnie była przeprowadzona w roku 1999 operacja pokojowa w Kosowie. Samoloty NATO bombardowały Serbię, a niemieckie maszyny zwiadu elektronicznego zapewniały im bezpieczeństwo. Mimo że siły Luftwaffe nikogo nie zabiły, użycie ich w konflikcie wywołało w RFN spore kontrowersje.